نمىتوانست از نظر علمى شبهه را حل كند ، به مسجدى كه در خانه بود مىرفت ، نماز مىخواند ، به عالم ملكوت متوسل پيدا مىكرد ، شبهه در مسجد براى او حل مىشد . انسان هر چه علم انسان بيشتر بشود بايد مواظب باشد كه روح تعبدش نيز بيشتر شود . اگر كسى به واسطهء گرفتن يك ديپلم ، يك ليسانس ، يك دكترى يا به واسطهء تخصص در اجتهاد يا ادبيات يا فلسفه روح تعبد خودش را از دست بدهد معلوم است كه او آدم سبكسرى است يعنى علم برايش غرور آورده ، و الا اگر علم براى او غرور نياورد هر چه علمش بيشتر شود بايد روح تعبد او نيز زيادتر شود . مرحوم حاج آقا مصطفى ، آقازادهء رهبر عظيم الشأن انقلاب - قدس‌سره الشريف - را خدا رحمت كند ، ايشان مىفرمودند : رسم پدرم اين بود كه ساعت 9 شب بايد به حرم مشرف شوند و براى همه مسلم بود كه رهبر عظيم الشأن انقلاب تا زمانى كه در نجف بودند حرم رفتن ايشان ترك نشد . ساعت 9 كه به حرم مشرف مىشدند در آنجا زيارت جامعه را مىخواندند و برمىگشتند . مىفرمودند : در يك شب طوفانى كه هوا سرد بود برف هم مىآمد در اين هواى طوفانى ديديم كه آقا ساعت 9 براى رفتن به حرم مهيا شد . مىگويد من با تبسم به پدرم گفتم : بابا ، آقا اميرالمؤمنين ( ع ) كه دور و نزديك ندارد شما زيارت جامعه را همين جا در خانه بخوانيد . مىگويد پدرم تبسم كرد ؛ يك جمله